kasarad
cerita pendek ini dimuat di majalah online "salaka" edisi September 2010 KASARAD ku Mang Japon Basa panonpoé manceran luhureun sirah, Ubéd masih ngaragameneng di basisir kidul, sasakali ombak laut noélan sukuna, atawa kadang méh nepi kana tengah bitisna. Tapi Ubéd tetep ngajentul bari merong ka tengah laut. Pikiranana masih leleb mikiran kajadian bieu, basa manéhna paguneman jeung Malin Kundang. “Manéh nu ngaran Ubéd téh?”ceuk Malin Kundang harita. “Sumuhun. Tapi saha atuh andika?” témbal ubéd harita, héran nempo jalma nu ujug-ujug aya hareupeunana bari maké papakéan nu teu ilahar pikeun ubéd. “Aing Malin Kundang, ngahaja nepungan manéh” ceuk Si anyar pinangih nu ngaku ngaran Malin Kundang téh. Ubéd masih ngahuleng sajongjongan, pok kadéngé jalma nu ngaku Malin Kundang the nyarita deui “Manéh apal ka Malin Kundang, lin?” “Mun teu salah Malin Kundang téh jalma anu doraka ti indung” “Tah geuning nyaho. Nya aing pisan jelemana nu ceuk batur doraka ti indung téh” “Tapi sak...